خوشبختانه در شهرهامبورگ که جزیرۀ وطن گونه در اروپاست فرصت کافی برای مشاهدهُ ترقیات افغانی یا به قول آدم های مُدکی “افغانستانی” میسر می شود. چند روز قبل دوستی دانشمند که ازعلایق من آگاه است  گفت بیا و برویم سیمیاگرافی را به بینیم. این واژه برایم کاملا نو بود ولی به خود گفتم: میرزا بچیم خوده کم نیاری.. فراموش نکنی که در شمار “فرهنگیان و نخبگان” مقام داری. و چنان کردم که گویا از هواداران سرسخت سیمیاگرافی باشم. رفتیم و سر از محفل رباب نوازی در آوردیم. استاد با بداعتش ما را مات و مبهوت کرد. تا آن شب تصورم از موسیقی این بود که هنری صوتی است، یعنی از راه گوش به روح و جان آدمی راه می یابد، ولی استاد از آن هنری صوری ساخته بود، یعنی بیش از نود درصد هنرنمایی هایش چیزهای بود که باید دیده می شد: حرکات سر و شانه و لب و دهان طوری که اگر چشم را می بستی چیزی از رباب نوازی باقی نمی ماند. با بلندشدن نوت «سا» ابروی راست را بالا می کشید و با «ری» شانۀ  چپ را خم می کرد. سار-ری-ری-سا همراه بود با لبک زدن-چشمک پراندن-شانه خماندن-کله ‌جنباندن.

استاد رباب نواز ظاهرن رازهای هم می دانست که مِن بیچاره از درک آن عاجز بودم. چون زخمه بر تار وسط می زد و نوت سا به گوش می رسید لبخندی با معنای مبهم و بیشک عمیق به راست می انداخت و چون شاه پربازی می کرد  با چهرۀ فکور به چپ می نگریست. استاد گاه هم سکته های طولانی می آورد و رو به سقف اتاق می کرد، مانند ماکیانی که آب می خورد، گویی بر مسئله مغلق فلسفی می اندیشد.  من که در عمر رباب بسیار شنیده ام از معنای این ایما و اشارات عاجز مانده بودم. ندانستم، زدن زخمه بر تار وسط و طنین یک نوت چه معنای خاص دارد و یا چه شهکار هنری را نشان میدهد. ولی آنان که “موسیقی علمی” میدانند، حتما به مفاهیمی عمیق راه می یابند.

البته طبله نواز هم کاملا با رباب نواز همخوانی داشت. آنگاه که رباب می نالید: گه-مه-گه-مه-گه و طبله می غرید دت-تانا-تِت- تانا-تِت و سکته وارد می شود رباب نواز چشم غرۀ می رفت و سر به سوی طبله نواز پیش میکرد و طبال هم  چنان می کرد، طوریکه کله هایشان برای لحظۀ بی حرکت در برابر همدیگر قرار می گرفت. این ژست مرا به یاد جنگ بزهای کوهی می انداخت که پس از کوبیدن شاخ ها برای ثانیۀ پیشانی در پیشانی مکث می کنند. بلافاصله پس از مکث، مسابقۀ تیزنوازی به راه می افتاد و رباب به جای ناله کردن آواز ماشین تراکتور بیرون می داد.

پس از فرونشستن حیرت نخستین دیدم که حرکات پانتومیم حواسم را به خود جلب کرده و از اصل هنر که شنیدن طنین تارهاست محروم می مانم. بنابرین چشم هایم را بستم تا بر گوش هایم تمرکز کنم. بی فایده بود: جمع هنرشناسان که پیرامون رباب نواز نشسته بودند و یکی دو تا در دو طرف من با هر سکته و گور بانگ “کیا بهات هی” سر می دادند. های می گفتند و هوی سر می دادند.  تمرکزم را آشفته و گوش هایم را آزرده می ساختند.

با سری به سنگینی دو سیر کابل از محفل برون رفتیم. دوست دانشمند آغاز به شرح تاریخ سیمیاگرافی کرد. می گفت،  بلی این استاداحمدعلی خان صاحب یکی از نخستین سیمیاگرافان جهان و حتی بنیانگذار آن به حساب می رود و خانۀ فرهنگی هامبورگ (دوستم رئیس اول آن است) میخواهد او را برای جایزۀ سیمیاگرافی به یونیسکو پیشنهاد کند.

از من قول گرفت تا برای مجلۀ ماه نو مطلبی در مورد این بدعت بنویسم تا هموطنان در اقصای اروپا و جهان ازین پیشرفت آگاه شوند. پس سیمیاگرافی همین بود. من هم این دین را به جا کردم.

برای روشنگری بیشتر خدمت عرض شود که سیمیاگرافی  از دو کلمه ساخته شده: کلمۀ سیمیا که نمیدانم پارسی یا عربی است  توسط قدمای ما  به معنای علم مجسم ساختن چیزهای موهوم در نظر دیگران به کار می رفته و کلمه graphia که لاتین است و به معنای نوشتن یا تمثیل و یا ارایۀ هنرمندانه. ولی برای پیشگیری از سؤتفاهم باید به خوانندگان هشدار دهم مبادا  بروند و تحقیق کنند و مثلا به کمک خاله گوگِل در جستجوی معنای simiagraphie در آیند. چون  کلمۀ لاتین  simia  به معنای بوزینه است و کسی که سیمیاگرافی را تحت اللفظی ترجمه کند می رسد به بوزینه بازی و یا به قول کابل ها شادی بازی.

The post اختراع  سیمیاگرافی در افغانستان appeared first on MaheNowMagazine.

ابو الجراد، رییس دانش کده شرعیات یا مرکز ریش پرستان ، گفته است: شش سال پیش ملا عزراییل به خوابش آمده بود وگفته بود تو رییس مرکزی می شوی سال هاست بدست بی دین ها افتیده است ، تو هستی پشم را فرض می کنی وبهشت را بخود می گیری . حال این پهباد نشانه ی بهشت رفتن من است و اصلن این پهباد از جگر ماهی ساخته شده است ولی چشم های ما خراب می بیند که می گوییم از پاهای دانش جویان ساخته شده است. و بسیاری دانش جویان ما دختر است ، از دختر فرشته ها بدشان می آید واین گپ ومپ درست نیست ، هرکس این گپ را می گوید «بَد کِه کَنه»

ِبه نقل از سپوژمی گل، نان خشک خوری نامدار این دانش گاه:« پهباد با تلاش های شبانه روزی دانش آموزان رشته های بروت شناسی ، دختر خانه نشینی و مکتب بنده دی ورشته ی تفنگ رنگارنگه دی ،ساخته شده ست.»

این پهباد تازه اختراع شده دانش گاه « گِیر» ندارد . زانش گاه کابل در اعلامیه ی گفته ست : قدرتِ غولِ امپراتور شمال( استاد عطا) از ازبکستان هم دانش گاه مارا آرام نمی گزارد وبه همی خاطر پهباد گِیر ندارد ، وهم چنان استاد عطا «بی گِیر» ا ست، و پهباد با الهام از وجود امپراطور بی گیر ، ساخته شده ، با این حال، ما را هنوز قدرتِ استاد «بی گیر» تهدید می کند.

وزارت دانش گاه های عالی کشور، در رابطه به اختراع دانش گاه کابل ، گفته ست : جمپُن های این پهباد قوی ست وهیچ خراب نمی شود ؛ چون که از جمپُن های نامعلوم ومجهول‌ِ ملا هیبت الله ، گرفته شده ست‌ .

اتحادیه ملاهای داش گاه ، نیز اختراع پهباد را «معجزه الهی» خوانده و در بیانیه ی افزوده ست: ای مردمِ از خدا دور شده ی افغان ستان ،سه شب «نماز شکرانه» بخوانید، که پهباد الهی کشف شده ست ؛ این پهباد سلمانی خانه های «کوته سنگی» و قیچی فروشی های «کارته سخی» را به آتش خواهد کشید ، تا دیگر جیب بچه ها بی پول وکم پیسه نشود؛ بگزارند سرمایه دار شوند وکشور از فقر براید.

دانش گاه کابل ( شعبه مادینه ها- دختران نقاب پوش) در هشداریه ی به مناسبت اختراع پهباد ، اعلان نموده ست: دانش جویان مادینه دانش گاه با استفاده از تکنالوژی امیر حکمتیار، مجاهد کبیر، پهبادی می سازند که در سه چار دقیقه قدرت دزدیدن قیچی های سلمانی خانه ها و فریب دادن بی ریش ها را دارد.

شعبه مادینه های نقاب پوش دانش گاه، به این مناسبت گفته است : دی روز قادر شدیم از قصر امپراتور شمال ، کاسه وغوری به سرقت بریم، در ساخت پهباد ازان ها استفاده می شود .

هم چنان گفته شده ست ، بال های پهباد باالهام از بال های اشرف غنی ساخته شده ست؛ درین صورت پهباد قادر است در یک ساعت از افغان ستان به امریکا پرواز کند وبه کمک مهاجرین افغان ستانی دران جا برسد.

دختران هرات بهشت می روند به شرطِ در لب تنور هم حجاب کنند!

ابو الاسود، رییس دانش گاه هرات، خطاب به مردم هرات : ما بخاطر رضای خدا به دختران باز مانده از تحصیل، نقاب های سیاه توضیع می کنیم، تا بتوانند از «جنیات» هم خود را پنهان کنند. در اول ، من تضمین می کنم دختران افغان ستان بدون حساب وکتاب به «اعراف» برده می شوند واگر در لب تنور وکنج خانه شان هم حجاب سیاه بپوشند یا چادری به جان کنند ، مستقیم به «بهشت » برده می شوند.

ابوالجراد، نماینده مردم هرات: دختران ما از تحصیل مانده اند اول به ما بگو چی وقت دانش گاها بروی دختران باز می شود ، قصه ی بهشت بعد تر بگو؟

ابوالسود، رییس دانش گاه: ای مرد بد بخت ! تو مرتکب کفر شدی ، سخنت بوی کفر می دهد. شکر بکش همین قدر هم کرده ام که دختران تان به اعراف بروند وگر نه سال ها شده دختران فلسطین جهاد می کنند، اعراف را مانده از «پل سراط » هم کسی تضمین شان نکرده که سلامت رد شوند . گپ دوم این که چادر سیاه ، چادر حورهای بهشتی است ، دختران شما مست باشد که چادر حورهای بهشتی را به سر می کشند. گپ دیگر این که ، ما ثواب تفنگ های مان را به چادری های زن های شما نمی بخشیم ، اصلن قیمت چادری ها زیاد تراست.

ام القرار، معلمه مکتب هرات: ماهم زن استیم چادری نکردیم مگم کافر شدیم ، چی ازمان کم شد وهرچیز به چادر سیاه ربط ندارد ؟! از بهشت نگو ،از درس بگو؟

ابولاسود، رییس دانش گاه: قیافه ات مثل فاحشه هاست ،که گفت تو در مجلس عامه بیا ؟ همیالی صد چشم به پستانت دوخته است.

ام القرار، معلمه مکتب هراب: چه بد مردمی هستید ، به شرم چرند نگو!

ابولاسود( به بادیگارد ها) :هله سخت با تناب این لکاته را ببندید و سنگ سارش نمایید- این توهین به مقدسات اسلامی نمود ، مگر نمی فهمد چادری مقدس است .

ابوالجراد، نماینده مردم هرات: به پاس آبروی کلی مردم هرات رهایش کنید، گپ گپ شماست ،اصلن ما بد کنیم خلاف سخن شما، سخن بگوییم، شما سربازان خداهستید!

ابوالاسود: آفرین! تازه فهمیدی ، برو به دختران ده ودشت هم بگو الشیخ ابوالاسود ، مجاهد بزرگ وشلاق بدست پیش خدا عذر کرده که دختران هرات به بهشت بروند ، خداهم گفته درست است به شرطی که ازخانه بیرون نبرایند ودر لب تنور حجاب کنند.

The post دانشگاه کابل پهباد سریع از جگر ماهی ساخت است. appeared first on MaheNowMagazine.

اگر آن‌ها بیایند و پارلمان ما را ببینند و با دموکراسی، انتخابات و حقوق زن ما آشنا شوند دود از کله‌شان می‌خیزد و انشاءالله لال از دنیا می‌روند.

پارلمان ما در این دوره ثابت کرد که ابتدا اصل دموکراسی و حقوق ‌‌زنان بوده، بعد دست و پا در آورده و شده پارلمان. حالا بعضی از شما می‌آیید نق‌نق می‌کنید که پارلمان دست و پایش کجا بوده؟ اما فقط حلال‌زاده‌ها می‌توانند آن را ببینند. چی؟ همه متوجه دست و پای پارلمان شدند؟ خدا را هزار بار شکر. بدون آن هم پارلمان بی‌دست و پا چطور دموکراسی را تطبیق کند و حقوق زنان را بدهد؟

بگذریم. حدود دو ماه از آغاز کار پارلمان عزیز ما می‌گذرد و بالاخره دیروز نمایندگان ما موفق شدند رییس‌شان را انتخاب کنند. البته یک‌ماه پیش هم همین آقا را انتخابات کرده بودند، ولی چون از قدیم گفته‌اند کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کند، نمایندگان حساس و نکته‌سنج ما هم محکم کاری کردند و پنج بار دیگر راییدند. یعنی انتخابات کردند، ولی چون در دومی و سومی و چهارمی و پنجمی ایشان انتخاب نشده بود، همه کمی نگران و پشیمان شدند.

برای همین آن‌قدر راییدند که حق به حق‌دار رسید و کار محکم شد و دیگر عیب نکرد. تازه مگر ریاست پارلمان چقدر عواید دارد که بیشتر از شش بار رای‌گیری شود؟

بالاخره بعد از کلی ماجرا، آقای رییس پارلمان، بر یکی از چوکی‌های نو پارلمان نشست. (چوکی‌های قبلی به‌خاطر این‌که کمی مشکوک بودند و تصور می‌رفت انگیزه‌های سیاسی غیر دموکراتیک داشته باشند، توسط بعضی نمایندگان متعهد و متاهل، از وظیفه سبک‌دوش شده بودند. امیدواریم چوکی‌های جدید درس عبرت گرفته و فقط باسن‌های دموکرات و خدوم به ملت را در خود جا بدهند و مرتکب اشتباهات چوکی‌های قبلی نشوند.) بعد از به تخت (ببخشید سر چوکی) نشستن آقای رییس، رقیب ایشان، در «کمال» تعجب همه با خنده، پیروزی آقای رحمانی را تبریک گفت و با «کمال» آرامش سر جایش نشست.

این واقعۀ حیرت‌‌انگیز، در روزنامه‌های کشورهای جهان اول و توسعه‌یافته بازتاب گسترده‌یی داشت و آن‌ها به اتفاق، این همه خویشتن‌داری  را ستایش کردند و گفتند: (تبریک گفتن به رقیب و پذیرفتن نتیجه انتخابات؟! اگر ما بودیم حتما یخن هم‌دیگر را جر می‌دادیم. شما واقعا یک کشور متمدن و معهد به حقوق زن هستید که از این کارها نمی‌کنید. خوشا به سعادت‌تان.)

بعدا، آن‌ها دسته‌جمعی از دولت افغانستان تقاضای ویزه کردند تا مدتی بیایند و آموزش خویشتن‌داری و تسلط برخویشتن را به طور پیشرفته در افغانستان بیاموزند. گفته می‌شود دولت در حال بررسی این در خواست‌ها است.

 یک آگاه این‌گونه امور گفته است: فعلا به دلیل زیادی درخواست‌ها، فقط به متقاضیان زن خارجی ویزه داده می‌شود. چون حقوق‌زن روی سر ما جا دارد و ما توانایی شکستاندن دل این قندولک‌ها را نداریم. او اضافه کرد: اما زنان افغانستان باید قول بدهند از این حقوق سوء‌استفاده نکنند، اگر نه ممکن است عکس‌شان در فیسبوک منتشر شود.

The post آموزش اصولی خویشتن‌داری در پارلمان! appeared first on MaheNowMagazine.